Een bruin café vinden is vandaag de dag een hele opdracht. Dat was ooit anders. Munte telde in de jaren 1980 wel nog 8 cafés/herbergen. Een café is nooit zomaar een plek waar drank wordt geschonken; het is een ontmoetingsruimte waar verhalen ontstaan, waar wordt gelachen, geplaagd, overdreven, verteld en herverteld. De toog fungeert als podium waar moppen, anekdotes en scherpe opmerkingen vrij circuleren. Het café is daarmee een broedplaats voor lokale humor: van sappige streekverhalen tot subtiele woordspelingen die alleen de vaste klanten begrijpen. Die humor is niet alleen ontspanning, maar ook immaterieel erfgoed. De Muntenaar schetst op Erfgoeddag een beeld van de herbergen die je in Munte kon bezoeken.